‘Benim Mimar Sinan’da bulduğum şey ışığın kullanılması. Bu ışığı kendi filtresinden geçirerek estetik kazandırdığı mekanı kabul ettirmesidir. Mimar Sinan taşlarla bir mekan yapan bir mimar değil, dünyayı içine toplayan bir adam. Onun yaptığı pencerelerden sızan ışık, yalnız bir estetik anlam taşımaz. Işığın yarattığı atmosferin gerektirdiği ulviyeti de katar camilere. Ben Sinan’ın binalarına dıştan baktığımda onun taşlarında bir yaşam hissediyorum. Onu kuşlarla, ağaçlardan düşen gölgelerle birleştiriyorum ve onun resmini çekiyorum. Ben bir nevi kubbelerden sızan rüzgarın müziğini dinlemek istiyorum; mimari bir senfonidir, onu buluyorum Sinan’da…’

Ara Güler

(Usta, P. (2017). Ara GÜLER ile RÖPORTAJ.)

Görülen odur ki Mimar Sinan adına tasarlanacak bir mekanda, ancak ve ancak kullanıcı ile Sinan arasında arabuluculuk görevi üstlenebilecek bir yüzey/fon oluşturabilir.

Dünyanın en eski şehirlerinden biri olan Kayseri’de, Erciyes Dağı’nın eteklerinde konumlanan tasarım; tarihi köklerinden, bağlamından ve Büyük Usta Mimar Sinan’dan beslenerek, kentliye yeni ve çağdaş bir odak olmayı hedeflemiştir.